|
Berichtgeving uit Blankenberge
|
|
|
|
Koninklijke Cineclub Blankenberge in de kijker
|
Blankenbergse verenigingen in de kijker
Onze stad telt heel wat goedwerkende verenigingen. Alleen reeds bij de Cultuurraad zijn er bijna vijftig aangesloten organisaties. Sommige van deze cultuurorganisaties zijn goed gekend, anderen misschien iets minder.
Deze website heeft dan ook het idee opgevat om elke maand één of meer verenigingen 'in the picture' te plaatsen.
Dit heeft meer dan één doel:
- Het is wellicht nuttig om te weten wat elke vereniging doet
- Elke vereniging kan zich op deze wijze profileren
- En misschien zijn er mensen die zich geroepen voelen om actief te worden in één van de cultuurorganisaties bv. zangkoor, toneel, schaken, verzamelaars, enz...
Deze maand is de Koninklijke Cineclub Blankenberge aan de beurt.
Voorzitter van de Cultuurraad, Enzo Farina,
ontmoet de Koninklijke Cineclub Blankenberge.
Voorzitter Roger Horseele is meteen duidelijk over 'zijn' Cineclub:
"Je moet zeker vermelden dat de Cineclub van Blankenberge een Koninklijke Vereniging is.
We bestaan meer dan vijftig jaar en we hebben een brief gekregen van het Hof die de Koninklijke titel bevestigt. En we zijn daarenboven ontvangen geweest door gouverneur Paul Breyne."
Meteen is de toon gezet van één der meest gezellige verenigingen aangesloten bij de Blankenbergse Cultuurraad: de Koninklijke Cineclub Blankenberge.
Koninklijk
Onze gesprekspartners zijn allen eerst en vooral amateurcineasten, maar ze zijn ook sinds lang bestuursleden van de Koninklijke Blankenbergse Cineclub.
Roger Horseele is voorzitter sinds 1995, Frank Vermeersch is lid sinds de jaren '70 en bestuurslid sinds 1975.
Ronny Van Reck is niet alleen de ouderdomsdeken, waarschijnlijk ook de cineast met de meeste ervaring en lid van de Cineclub sinds 1967.
En tenslotte Luc Wybouw die als cijfer- en ICT-specialist de zorg van de financies op zich neemt en dat al sinds 2003, maar daarvoor reeds jarenlang bestuurslid was.
De functie van penningmeester is een niet te onderschatten opdracht want de Koninklijke Blankenbergse Cineclub heeft een formeel VZW-statuut en dat schept verplichtingen tegenover de overheid en de financiële administratie.
Erkend worden als een 'Koninklijke' organisatie is niet zomaar een banale erkenning.
Elke vereniging die meent hiervoor in aanmerking te komen, moet het Hof een formeel dossier overmaken waarbij kan aangetoond worden dat de vereniging minstens vijftig jaar werking achter de rug heeft.
De Cineclub had sterke troeven. Het bestuur beschikt over de kasboeken van de organisatie uit de jaren '50, er zijn persartikelen van de eerste activiteiten in 1952 en tenslotte is er een film over de Blankenbergse Carnavalstoet uit 1952 onder de historische titel: 'De Carnavalstoet gaat weer uit'.
Geschiedenis
Roger Horseele en Ronny Van Reck zijn vrolijke vertellers.
Over die periode vertellen ze met een leuke glimlach op de mond:
"De activiteiten van de Cineclub Blankenberge in de jaren na '52 beperkten zich tot het filmen van de Carnavalstoet.
Dan werd die film afgespeeld voor bomvolle zalen. Vergeet niet dat zo'n film de televisie verving want toen bestond die nog niet. De film was dus een pure attractie.
Na enkele jaren kwamen er schoorvoetend nog andere thema's bij zoals korte reisverhalen, documentaires..."
Frank Vermeersch en Luc Wybouw hebben plezier:
"Na enkele jaren carnavalfilms kwamen de verfilmde reisverhalen maar het waren alleen de rijke handelaars van Blankenberge die op reis gingen en daarenboven een camera konden kopen.
Vergeet niet ..zo'n dingen waren erg kostelijk in die tijd. Zo blijkt uit de verslagen dat de toenmalige cineasten meestal hoteliers waren, apothekers, opticiens...
Opvallend: er waren geen gewone arbeiders die zich een camera konden veroorloven... Je kunt meteen merken wie in ons steedje goed geld verdiende," ...lachen de mannen vrolijk.
Vergeet ook niet dat de carnavalfilms in de jaren '50 zonder geluid waren.
Maar langzaam aan evolueerde de techniek en evolueerden de Blankenbergse cineasten mee.
Ronny Van Reck en Frank Vermeersch zeggen hierover:
"De evolutie in de film is enorm. In de jaren stillekens filmde men op pellicule, eerst in zwart-wit, nadien in kleur.
Het formaat was 16 mm en later een dubbele 8 mm, nadien kwam een 8 mm-film in een cassette. Hier werd de kwaliteit van het beeld ineens massa's beter.
In de jaren '70 kwam de video op, dan volgde de Compac VHF, de Super VHF, nadien de HI8, de High Definition, en nu is het neusje van de zalm de HDV op chip.
Vandaag maken de camera's een enorme sprong voorwaarts. De kwaliteit van de camera's die Blankenbergse cineasten vandaag gebruiken is soms beter dan de apparaten die door grote TV-stations worden gebruikt."
En inderdaad …Roger Horseele toont ons zijn nieuwste aanwinst.
Een sublieme camera. Ultralicht maar met een onbegrensde mogelijkheden.
Alle beelden worden verzameld op een kleine chip nauwelijks enkele centimeter groot... en daarop komen anderhalf uur beelden.
In de camera zitten twee dergelijke chips. De camera glijdt automatisch van de ene chip probleemloos over op de tweede zodat drie uren naéén kan worden gefilmd.
Het grote voordeel van zo'n camera is dat er geen bewegende onderdelen in de camera zijn waardoor de slijtage van zo'n technisch wonder praktisch tot nul wordt herleid.
Maar niet alleen het opnemen van de beelden heeft een grondige evolutie ondergaan.
Even belangrijk is de montage van de beelden…en ook daar is de vooruitgang spectaculair.
Vroeger was het monteren een zwaar manueel werk, waarbij werd geknipt en geplakt.
Vandaag wordt alles via een PC verwerkt... alhoewel Ronny Van Reck blijkbaar nog een tussenoplossing gebruikt die de andere gesprekspartners even doet glimlachen.
Werking
Is filmen een dure aangelegenheid ?
Voorzitter Roger Horseele is duidelijk:
"Een goede camera kan je kopen vanaf 500 euro, je hebt nog wel een redelijk zware PC nodig, (reken hiervoor 800 euro) en tenslotte een aangepast PC-programma voor de montage...
Zo'n programma kan je kopen vanaf 300 euro...
Natuurlijk zijn er ook camera's die veel meer kosten... maar ik zou debutanten aanraden voorzichtig te beginnen."
De Koninklijke Cineclub Blankenberge wil nieuwe jonge leden bereiken.
In het nabije verleden hebben verschillende jonge elementen een basisopleiding gekregen in de Cineclub die hen toegestaan heeft een veelbelovende carrière in de filmindustrie of op één of ander TV-station aan te vatten.
De Cineclub wil zijn deuren opnieuw openzetten voor jonge geïnteresseerden.
Voorzitter Roger Horseele wijst erop dat een filmjaar steeds start in september en loopt tot eind mei begin juni van het daaropvolgend jaar.
Nieuwe belangstellenden worden door de vereniging goed opgevangen in het clublokaal 'De Reisduif' in de Kerkstraat.
De Cineclub vergadert daar in principe om de veertien dagen op dinsdagavond. Blijkbaar is de opleiding zo goed dat debutanten na een paar maanden zich al kunnen meten met meer-gevorderden.
Het lidgeld bij de Cine-Club is niet duur.
Een actief cineast betaalt 40 euro per werkingsjaar.
Hiervoor krijgt het lid een goede opvang, een begeleiding van de andere leden-cineasten, toegang tot de filmmuziek aangekocht door de club bij Sabam, het lidmaatschap bij de provinciale en nationale federatie en tenslotte het abonnement op het eigen Blankenbergse cine-tijdschrift.
Familieleden of vrienden van cineasten betalen slechts 17 euro jaarlijks lidgeld.
Wat doet de Cineclub van activiteiten ?
De Cineclub heeft een brede waaier van activiteiten. Zo zijn er de regelmatige 'opdrachten'. Dit houdt in dat de clubleden samen op een uitstap gaan en dan ter plaatse een thema krijgen waarop ze een filmwerk kunnen maken.
Zo was er recent de (vrije) opdracht: 'Zomer'.
Er zijn ook de uitwisselingen en de bezoeken aan andere filmclubs.
Blijkbaar heeft de Blankenbergse filmclub een goede reputatie bij de buren.
Frank Vermeersch zegt hierover: "We hebben zeer goede contacten met de West-Vlaamse filmclubs zoals Brugge, Ieper...
Binnenkort komt de filmclub van Ieper trouwens op werkbezoek naar ons eigenste Blankenberge."
Er is nog het jaarlijks 'Clubfestival'. Dit festival dat meestal in het voorjaar in het Casino doorgaat kan ieder jaar rekenen op een enorme belangstelling.
Ieder jaar een bomvolle zaal. Op dit clubfestival worden dan telkens films vertoond van alle mogelijke genres. De Blankenbergse Cineclub is bijzonder sterk in het genre 'speelfilm'.
Op dit festival worden dan de films gekozen die eventueel in een competitie op hoger niveau kunnen worden vertoond.
Dit jaar werkt de Blankenbergse Cineclub nog opnieuw samen met de Blankenbergse Televisie Amateurs om de Bloemenstoet te verfilmen en live uit te zenden naar de Blankenbergse rusthuizen, het Fabiolaziekenhuis en zelfs te verspreiden via het wereldwijde internet.
De voorzitter zegt hierover:
"Die opdracht behoort niet echt tot de eigen filmactiviteiten, maar we gaan graag in op de uitnodiging van de stad...
We doen hen daarbij een plezier, we kunnen ook soms op de Stad rekenen... en daarenboven is het voor een goed doel... de bejaarden en zieken in onze rusthuizen en het ziekenhuis zien op die manier ook live de Bloemencorso."
Anekdotes
De vier mannen zoeken niet naar anekdotes. Tijdens het ganse gesprek krijg je ze spontaan uitgestrooid.
Elke periode of elke activiteit heeft blijkbaar zijn humoristisch moment opgeleverd.
Frank Vermeersch en Ronny Van Reck proesten het uit wanneer ze het hebben over de 'dag-opdrachten'.
Een dagopdracht bestond erin dat alle Blankenbergse cineasten 's morgens op één punt verzamelden.
Elk cineast kreeg een thema-opdracht en moest dezelfde avond zijn film aan alle leden tonen.
Beide heren glimlachen:
"Het was de periode waar we niet konden knippen of monteren, je moest meteen alles ineens goed opnemen...
Dat was de periode van opgeplakte snorren, valse brillen... of nog gekker...
je wou nog tien minuten filmen maar je merkte plots dat je geen pellicule meer in de camera had.
Nu kan je alles met de video wat camoufleren of herwerken, maar vroeger was het ...juist of mislukt, erop of eronder."
Frank Vermeersch:
"Of nog... Je stuurde een pellicule naar de firma die de film moest ontwikkelen.
Die liet je dan weten dat ze je film niet meer vonden of soms nog erger... een verkeerde film terugstuurden."
En voegt Luc Wybouw hier lachend aan toe:
"En je mocht dan naar de firma bellen en uitleggen wat er allemaal op je verloren film was opgenomen... Een dame op het Blankenbergse strand in een rode bikini, ...of was het een blauwe ?"
En de vier mannen gieren het uit.
En Roger Horseele heeft ook nog een pittig verhaal.
"We zijn als Cineclub niet partijgebonden, we doen niet aan politiek, maar als iemand ons vraagt om een specifieke opdracht... dan doen we dat wel. Waarom niet ?
Zo had bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen een partij gevraagd een filmpje te maken over de kandidaten in een Blankenbergse bekende omgeving... En dat deden we dan ook.
Maar toen die politieke partij de film voor de eerste keer te zien kreeg, lieten ze meteen weten dat die film onbruikbaar was.
Waarom ? Toen de kandidaten van de ene partij werden gefilmd aan de haven, rolde een tram voorbij waarop grote affiches waren gekleefd met propaganda voor een andere partij... En dat was blijkbaar van het goede teveel."
De Cineclub was ook gevraagd om de Blankenbergse Carnavalstoet te filmen.
Toen één van de cineasten thuis de opgenomen beelden wou bekijken, blokkeerde zijn camera.
Geen middel om nog enige beelden te zien. Bij nader onderzoek zag de Blankenbergse cineast enkele confetti's hier en daar in de camera opduiken.
Dan maar de hogedrukreiniger erbij gehaald en eens deftig op de camera gericht. Het was een alles of niets operatie...
Toen er een handvol confetti's op de grond vielen, begon de camera spontaan te zoemen en kwamen alle beelden terug zichtbaar.
Sinds die bewuste carnavaldag wordt elke camera in een plastiek omhulsel gestopt die maakt dat geen confetti nog kan het omhulsel kan binnendringen.
En tenslotte de laatste.
De Westvlaamse cineastenorganisatie vroeg de Blankenbergse cineclub om een film in te sturen voor de provinciale wedstrijd.
Toevallig was op dat moment geen film afgewerkt, geen film klaar om op zo'n wedstrijd te worden vertoond.
Ronny Van Reck herinnerde zich echter dat hij ergens nog een oude film had liggen 'Sextant' die zich gedeeltelijk in een sexclub afspeelde.
De jury was blijkbaar zo geschrokken van het thema of was zo gecharmeerd van de film (who knows ?) dat Ronny met zijn oude Sextant-film, maar die hijzelf niet zo goed vond, toch bijna de provinciale wedstrijd won en uiteindelijk de zilveren medaille van de provincie mee naar huis mocht meenemen.
Jij en de cineclub
De Koninklijke Cineclub van Blankenberge is een gezellige vereniging met gedreven cineasten. Als je naar hun toekomstplannen vraagt, is het antwoord unaniem en spontaan: "Nog veel filmen".
De Koninklijke Cineclub van Blankenberge is een vereniging die kwaliteit aanbiedt. Op heel wat plaatsen kapen zij de prijzen weg.
De voorzitter is hier wel bezorgd en meent dat een nieuwe kwaliteitsimpuls moet worden gezocht. "Daarom hebben wij vers bloed nodig, nieuwe mensen met frisse ideeën... die heerlijk willen filmen."
De Koninklijke Cineclub is een vereniging die 'in' is en de nieuwe filmtechnieken aan zijn leden wil aanbieden.
De Club beschikt over ervaring met gedreven bestuursleden die klaar staan om nieuwe leden te omkaderen.
Wie wil aansluiten of meer informatie wenst, kan zich wenden tot één van de bestuursleden of tot de voorzitter Roger Horseele - M. Sabbepad 8 - telefoon 050/41 46 78
© Enzo Farina - 01/09/2011
"copyright en contact Blankenberge-Online"
|
Blader door het archief...
|
|
|
|
|
Blankenberge-Online
instellen als startpagina
bij favorieten plaatsen
deze website aanbevelen